Schildklier.
Algemeen. 
De schildklieren liggen in de hals. Ze scheiden een hormoon af aan het bloed. Dit hormoon speelt een belangrijke rol in de stofwisseling. Bij teveel hormonen neemt de stofwisseling toe. Een tekort aan hormonen remt de stofwisseling.
Teveel hormonen.
Bij de oudere kat kan een teveel aan hormonen optreden. Bij de hond is het net andersom. Hier speelt een tekort aan hormonen een grote rol.
Als er teveel hormonen worden geproduceerd, ontstaat de aandoening: hyperthyroïdie.
De aandoening ontstaat gemiddeld op een leeftijd van 8 tot 13 jaar. De oorzaak van de te grote productie wordt in bijna alle gevallen veroorzaakt door een (bijna altijd goedaardige) tumor in de schildklier.
Gevolgen.
- Door de verhoogde stofwisseling gaat de kat meer eten (vaak erg gulzig), maar valt ook tegelijkertijd af. Het gewichtsverlies vindt erg langzaam plaats. Hierdoor valt het niet direct op.
- De kat is ook onrustig en besteed veel aandacht aan de verzorging van de vacht. De vacht ziet er "peukerig" uit.
- De kat plast ook vaker en moet daarom dus meer drinken.
- Ook het volgende zul je aan je kat merken:
- zenuwachtig
- weinig slapen
- agressief gedrag
- hyperactief
- veel miauwen
- trillen
- veel hijgen
- afkeer van warme plekjes
- stinkende diarree
- braken
Als het probleem niet tijdig wordt herkend en behandeld, kunnen er hartproblemen ontstaan. Als gevolg daarvan vindt het tegenovergestelde plaatst:
- de eetlust neemt af
- de kat wordt apathisch (erg rustig)
- een snelle ademhaling
- snelle, bonzende artslag
Behandeling.
Er zijn verschillende manieren om de kat te behandelen.
| Medicijnen |
Het medicijn bestaat uit het geven van een speciale combinatie van lichaamseigen mineralen. Hierdoor wordt de hormoonproductie gestabiliseerd tot een normale waarde. Het lichaam van de kat reageert binnen enkele dagen tot enkele weken. Dit is geheel afhankelijk van de ernst en de tijdsduur dat de kat de aandoening heeft. Bij het beginnen van de behandeling kan soms enige verergering optreden. Dit lijkt ernstig, maar is het niet. Je mag de dosis dan tijdelijk verminderen.
Denk er wel aan dat je de pillen in z'n geheel moet laten inslikken, want de pillen werken op basis van geleidelijke afgifte van het medicijn. Als je de pillen fijmaalt, wordt al het medicijn direct opgenomen en dat is net niet de bedoeling. |
| Operatie |
Allereerst moet de kat in een stabiele toestand worden gebracht. Dit zal in de meeste gevallen kunnen worden bereikt door 2 à 3 weken de hierboven beschreven medicijnen te gebruiken. De aangetaste schildklier wordt operatief verwijderd. Het is geen ingewikkelde operatie en voor de kat niet belastend. Er is echter wel een risico aan verbonden. Vlakbij de schildklier ligt de bijschildklier. Als dat orgaan wordt beschadigd ontstaat er een levensgevaarlijk tekort aaan calcium in het bloed.
Als de schildklier verwijderd is, worden er geen hormonen meer aan het bloed afgegeven. De kat heeft deze hormonen wel nodig en daarom worden ze in de vorm van een pilletje gegeven.
Omdat de schildklier niet meer aangroeit, zal de kat meestal zijn hele verdere leven deze pilletjes moeten slikken.
Regelmatig moet worden onderzocht of de hoeveelheid moet worden aangepast. |
| Radiologische joodbehandeling |
Bij deze behandeling wordt radioactief jood (jodium-131) toegediend. Dit vernietigt het overactieve weefsel van de schildklier zonder het gezonde, normale deel van de schildklier aan te tasten. Deze behandeling wordt alleen uitgevoerd in enkele centra die daarvoor speciaal zijn uitgerust en toestemming voor hebben. Tijdens de behandeling komt namelijk radioactieve straling vrij. Deze methode is erg effectief, maar heeft een groot nadeel.
De kat moet worden opgenomen en in een speciaal geïsoleerde ruimte blijven tot de radioactiviteit voldoende is afgenomen.
De ontlasting moet gedurende enkele weken opgevangen worden en kan, na 1 maand in een afgesloten vat/ton bewaard te zijn, zelf afgevoerd worden bij het huisafval. |
|
Forum
